I sit here and tell myself that I gotta move on, that I need to start making myself happy, that you truly don’t matter and that I can be without you. Then I fall asleep and dream of you, wake up in sweats, wake up in tears and it’s like everything I told myself is forgotton.
Nie jestem grzeczną dziewczynką. Niegrzeczną też nie. Ogólnie nie jestem dziewczynką już od paru dobrych lat (wbrew pozorom). Nie szukam tatusia czy opiekuna, który otoczy mnie troską i będzie traktował jak urocze, głupiutkie stworzenie, które nie do końca ogarnia świat. Jestem kobietą, pełnoprawnym członkiem społeczeństwa. Umiem odkręcić słoik i zamontować żyrandol, nie potrzebuję pomocy na każdym kroku. Oczywiście, że wsparcie jest mi potrzebne, bo komu nie jest. Jednak dobrze by to wsparcie i zrozumienie było partnerskie, by pomagało poradzić sobie z trudami dnia codziennego, a nie odcinało od tych problemów lub je spłycało.
